Napoli panorama

Kao što se za Pariz kaže da je Grad ljubavi i Grad svetlosti, a Rim se smatra Večnim gradom, tako se za Napulj slobodno može tvrditi da je Grad kafe, pice i života. Svako ko je makar jednom boravio u ovom očaravajućem gradu na jugu Italije, može svedočiti o njegovim malim, uskim ulicama iznad kojih se na, laganom povetarcu, vijore snežno-bele košulje, ulicama koje su prepune žamora, pozitivne buke i života, kao i ljudi koji se druže po njihovim ćoškovima. Ovaj grad i njegovi ljudi imaju toliko karaktera i dosta se razlikuje od, recimo, Rima. Kada ste tamo, neretko možete imati osećaj kao da se Rim, na neki način, sastao sa Istanbulom.

Ono najbolje u vezi sa Napuljom je: svuda ima pice! Svaki kutak i ugao isijavaju zadivljujuću aromu pećnice, drva i cvrčanja sira. A kada sve to zalijete jednim dobrim espresom, kakav se služi samo u Napulju, verovatno ćete poželeti da do kraja života ostanete baš tu.

Istorijsko-arheološko nasleđe

Ukoliko izuzmemo njegovu krhku i haotičnu prirodu (zahvaljujući mafiji), Napulj se uporno trudi da zadivi svoje posetioce, i to mu dobro polazi za rukom. Fascinantna gotska i barokna arhitektura, uske i žive ulice koje nam pričaju, svaka ponaosob, neku svoju autentičnu priču i uspevaju da očaraju svojim duhom, ubediće vas da se ovom neshvaćenom i čudesnom gradu iznova vraćate.

Glavni grad regije Kampanija može se pohvaliti svojim očaravajućim pogledom ne samo na impozantni i zastrašujući Vezuv, jedini aktivni vulkan na kopnenom delu Evrope, već i na tri veličanstvena ostrva Kapri, Prosidu i Iskiju-tri dragulja koja se, poput Venere, uzdižu iz Sredozemnog mora. Osim veličanstvenih pejzaža kojima je obgrljen, Napulj svoju slavu duguje šarmu i intrigi istorijskog centra koji broji 2500 godina postojanja, pa je samim tim i 1995.godine uvršten u UNESCO-vu listu svetske baštine.

Napulj je grad istorijskih i arheoloških slojeva koji vaše posete mogu pretvoriti u savršene, jedinstvene i očaravajuće obilaske. Drevni Grci su ga osnovali između 7. i 6. veka p.n.e., nazvavši ga Neapolis (grčki: Νέα Πόλις- Novi grad), što se zapravo kosi sa činjenicom da je Napulj, ni manje ni više, jedan od najstarijih gradova na teritoriji Italije. Od drevnog Neapolisa danas je ostalo vrlo malo; grad grčkog porekla ostavio je iza sebe nekoliko vidljivih tragova, poput grčkih zidina koje se protežu duž ulice pod nazivom Via Mezzocannone, koja predstavlja centar univerzitetskog i studentskog života u Napulju, upravo zbog činjenice da se prvi univerzitet u Napulju nalazi u ovoj ulici. Osnovan 1224. godine, Univezitet Federico II je dobio ime po svom osnivaču, Frederiku II, vladaru Svetog Rimskog carstva. Među njegovim najpoznatijim alumnistima nalazi se filozof i teolog Toma Akvinski.

Za razliku od starogrčkih, ostaci rimskih ruševina su prilično brojniji. Među mnogim još uvek preostalim, nalazi se arheološko nalazište San Lorenzo Maggiore, koje predstavlja i crkvu i manastir, ali i muzej. Ispod San Lorenza, nakon 25 godina mukotrpnog iskopavanja, arheolozi su uspeli da iskopaju polovinu originalnog rimskog tržišta. Market, odnosno tržnica, jedino je veliko grčko-rimsko nalazište iskopano u samom centru grada. U književnosti je crkva San Lorenzo Maggiore poznata jer je baš na tom mestu čuveni Đovani Bokačo upoznao svoju Fjametu 1338.godine.

Kada je reč o rimskim nalazištima, valja napomenuti Pompeju, drevni rimski grad koji je uništen prilikom erupcije vulkana Vezuv 79. godine n.e., zajedno sa Herkulaneumom i Stabijom. Grad je ponovo otkriven nakon arheoloških istraživanja u 18.veku i njegovo otkriće bio je pravi kulturološki šok. Iskopani su hramovi, pozorišta, kupatila, mali restorani koji su Rimljanima služili za odmor i rekreaciju, kao i pijace, forumi, ali i veliki broj kuća, pokućstva i neprocenjiva umetnička dela. Posebnu pažnju arheologa, umetnika i istoričara umetnosti su privukle brojne freske sa erotskim scenama, koje su pronađene po mnogobrojnim spavaćim sobama iskopanih rimskih kuća. Pompeja nam nudi bogat uvid u 1.vek nove ere, a umetničke iskopine su promenile pogled na rimsku umetnost i antičku kulturu.

Kafa

Nakon posete nekom od arheoloških centara, mala pauza u vidu bele keramičke šoljice koja u sebi krije ukus pravog, savršenog italijanskog espresa, i više je nego poželjna. I zapamtite, koje god mesto, kafić, restoran ili bar u Napulju izabrali, kada je reč o espresu, ne možete omašiti u odabiru. Za tako nešto su zaslužni upravo lokalni stanovnici, kako konzumenti, tako i radnici i ugostitelji, koji su jednu malu keramičku posudu bele boje uspeli da postave na pijedestal, a prema piću koje se služi u njoj se ophode sa posebnim poštovanjem.

Osim što se u napuljskim barovima služi najbolji espreso, Napulj je poznat i po domaćoj radinosti, tačnije, i po proizvodnji same kafe. Fabrika je puno, a može se izdvojiti jedna posebna Caffe Borbone, koju od skora mogu probati i stanovnici Srbije. Jakog, prefinjenog ukusa, svaki gutljaj Caffe Borbone će Vas odvesti pravo u Napulj. Znajte da svuda u Italiji možete popiti dobar espresso, međutim, samo u Napulju možete popiti najbolji. Espreso se u Napulju voli.

Pica

Ako ste, pak, ogladneli od višesatnih obilazaka, osim pauze u vidu kratkog i jakog espresa, najbolje zadovoljstvo koje sebi treba priuštiti u Napulju je pica. Nakon što je probate, shvatićete zašto se kaže da je Napulj kolevka pice. Napulj je stvorio onu, naizgled jednostavnu, a ipak jedinstvenu picu koja će vam pružiti pravu eksploziju ukusa nakon degustacije. To je čuvena i svetu dobro poznata pica Margerita. Smatra se da je nastala 1889.godine, nakon posete italijanske kraljice Margerite Savojske, po kojoj je i dobila ime.

Tada čuveni pica-majstor, tj. „pizzaiolo“ Rafael Espozito je, u čast kraljice Margerite, napravio picu inspirisanu bojama italijanske zastave, stavivši sos od paradajza, tanke kriške mocarele i par listića bosiljka na testo mekano poput oblaka. Testo koje je odstojalo preko 24 časa, sveža mocarela, bosiljak čiji miris budi sva čula i domaći sos od paradajza su od ovog, naizgled običnog i siromašnog jela napravili pravi brend sa kojim se Napulj ponosi.

More

Za kraj dana, nakon svih arheoloških obilazaka i degustacije hrane i espresa, lokalci savetuju da dan u Napulju završite šetnjom duž napuljskog šetališta pored mora. Tamo ćete videti puno mladih koji se fotografišu, decu koja šutiraju loptu, stare koji se šetaju, ali i štrandove koji prodaju sveže morske plodove, svinjske nogice i perece. U smiraj dana tamo će vas dočekati veličanstveni Castel dell’Ovo, dvorac na obali. U prevodu sa italijanskog znači Jaje dvorac, a sam naziv je u vezi sa jednom legendom o Vergiliju, čuvenom rimskom pesniku koji je imao reputaciju velikog čarobnjaka i sposobnost da prediktira budućnost.

Prema legendi, Vergilije je stavio ”magično jaje” u temelje utvrđenja, rekavši da je grad bezbedan dok se god jaje ne polomi.
Ovo je samo mali delić onoga što možete videti u Napulju, pa je nemoguće posetiti ga za jedan dan. Zato je potrebno da mu se iznova i iznova vraćate, a on će vas svojom kulturom i veličanstvenošću uvek osvajati, svaki put na drugačiji način. Zato je Napulj najautentičniji grad Italije.